Klocek, na który działa siła ciężkości o wartości $F_c=1,0\text{ N}$, jest zawieszony na sprężynie i wykonuje drgania harmoniczne wzdłuż osi $x$ zwróconej pionowo w górę, w jednorodnym, ziemskim polu grawitacyjnym.Współrzędna położenia klocka w najniższym położeniu jest równa $x=0\text{ cm}$.

Współrzędna położenia klocka w położeniu równowagi sił jest równa $x_0=5\text{ cm}$.

Współrzędna położenia klocka w najwyższym położeniu jest równa $x=10\text{ cm}$.

Gdy klocek znajduje się w najwyższym położeniu, to sprężyna nie jest odkształcona – jej długość jest równa długości swobodnej.

Przyjmij założenia:
• na ciężarek działają tylko siła sprężystości ${\vec{F}}_s$ sprężyny i siła ciężkości ${\vec{F}}_c$
• wartość siły sprężystości, z jaką sprężyna działa na ciężarek, jest wprost proporcjonalna do wydłużenia sprężyny ponad jej długość swobodną
• pomijamy opory ruchu oraz pomijamy masę sprężyny
• przyśpieszenie grawitacyjne ziemskie ma wartość $g=9,81{\text{ m/s}}^2$.

Przemianę termodynamiczną gazu, w której gaz nie wymienia ciepła z otoczeniem, nazywamy przemianą adiabatyczną.

Jeden mol jednoatomowego gazu doskonałego został poddany rozprężaniu adiabatycznemu od stanu $A$ do stanu $B$. Na wykresie poniżej przedstawiono zależność ciśnienia $p$ od objętości $V$ w przemianie $A\to B$.

Przemianę termodynamiczną gazu, w której gaz nie wymienia ciepła z otoczeniem, nazywamy przemianą adiabatyczną.

Jeden mol jednoatomowego gazu doskonałego został poddany rozprężaniu adiabatycznemu od stanu $A$ do stanu $B$. Na wykresie poniżej przedstawiono zależność ciśnienia $p$ od objętości $V$ w przemianie $A\to B$.

Przemianę termodynamiczną gazu, w której gaz nie wymienia ciepła z otoczeniem, nazywamy przemianą adiabatyczną.

Jeden mol jednoatomowego gazu doskonałego został poddany rozprężaniu adiabatycznemu od stanu $A$ do stanu $B$. Na wykresie poniżej przedstawiono zależność ciśnienia $p$ od objętości $V$ w przemianie $A\to B$.

Uczniowie budowali różne obwody elektryczne, w których jako źródło napięcia wykorzystali baterię $\mathcal{B}$ o sile elektromotorycznej $\mathcal{E}=4,5\text{ V}$ i oporze wewnętrznym $r_w=0,5\Omega$.

Uczniowie budowali różne obwody elektryczne, w których jako źródło napięcia wykorzystali baterię $\mathcal{B}$ o sile elektromotorycznej $\mathcal{E}=4,5\text{ V}$ i oporze wewnętrznym $r_w=0,5\Omega$.

Proton o pędzie początkowym ${\vec{p}}_A$ i prędkości początkowej o wartości $v_A=10^4\text{ m/s}$ wpada w punkcie $A$ w obszar jednorodnego pola elektrycznego o natężeniu $\vec{E}$. Proton przelatuje przez to pole w czasie $\Delta t=1\mu \text{s}$ i wypada z niego w punkcie $B$. Proton ma ładunek dodatni.

Sytuację ilustruje diagram poniżej. Długość boku kratki na diagramie odpowiada umownej jednostce pędu (ujp). Na diagramie oznaczono linie pola $\vec{E}$.

Przyjmij następujące oznaczenia i założenia:

• pęd protonu w punkcie $A$ oznaczymy jako ${\vec{p}}_A$, a w punkcie $B$ – jako ${\vec{p}}_B$
• zmianę pędu od $A$ do $B$ oznaczymy jako $\Delta {\vec{p}}_{AB}$ przy czym $\Delta {\vec{p}}_{AB}={\vec{p}}_B-{\vec{p}}_A$
• pole elektryczne od $A$ do $B$ jest jednorodne.

Proton o pędzie początkowym ${\vec{p}}_A$ i prędkości początkowej o wartości $v_A=10^4\text{ m/s}$ wpada w punkcie $A$ w obszar jednorodnego pola elektrycznego o natężeniu $\vec{E}$. Proton przelatuje przez to pole w czasie $\Delta t=1\mu \text{s}$ i wypada z niego w punkcie $B$. Proton ma ładunek dodatni.

Sytuację ilustruje diagram poniżej. Długość boku kratki na diagramie odpowiada umownej jednostce pędu (ujp). Na diagramie oznaczono linie pola $\vec{E}$.

Przyjmij następujące oznaczenia i założenia:

• pęd protonu w punkcie $A$ oznaczymy jako ${\vec{p}}_A$, a w punkcie $B$ – jako ${\vec{p}}_B$
• zmianę pędu od $A$ do $B$ oznaczymy jako $\Delta {\vec{p}}_{AB}$ przy czym $\Delta {\vec{p}}_{AB}={\vec{p}}_B-{\vec{p}}_A$
• pole elektryczne od $A$ do $B$ jest jednorodne.

Pryzmat $\mathcal{P}$ wykonany z pewnego rodzaju szkła jest umieszczony w powietrzu. Przekrojem pryzmatu $\mathcal{P}$ jest trójkąt prostokątny równoramienny $ABC$.

Kąt graniczny dla szkła pryzmatu $\mathcal{P}$ określony względem powietrza jest równy ${\alpha }_g=44^{\circ }.$

Przyjmij, że prędkość światła w powietrzu jest równa prędkości światła w próżni.

Pryzmat $\mathcal{P}$ wykonany z pewnego rodzaju szkła jest umieszczony w powietrzu. Przekrojem pryzmatu $\mathcal{P}$ jest trójkąt prostokątny równoramienny $ABC$.

Kąt graniczny dla szkła pryzmatu $\mathcal{P}$ określony względem powietrza jest równy ${\alpha }_g=44^{\circ }.$

Przyjmij, że prędkość światła w powietrzu jest równa prędkości światła w próżni.

Pryzmat $\mathcal{P}$ wykonany z pewnego rodzaju szkła jest umieszczony w powietrzu. Przekrojem pryzmatu $\mathcal{P}$ jest trójkąt prostokątny równoramienny $ABC$.

Kąt graniczny dla szkła pryzmatu $\mathcal{P}$ określony względem powietrza jest równy ${\alpha }_g=44^{\circ }.$

Przyjmij, że prędkość światła w powietrzu jest równa prędkości światła w próżni.

Rozważamy próbkę pewnego promieniotwórczego izotopu ${}_Z^A\text{X}$ pierwiastka X.

Rozważamy próbkę pewnego promieniotwórczego izotopu ${}_Z^A\text{X}$ pierwiastka X.

Rozważamy próbkę pewnego promieniotwórczego izotopu ${}_Z^A\text{X}$ pierwiastka X.

Ciało $C$ porusza się wzdłuż osi $x$. Zależność współrzędnej położenia $x$ ciała $C$ od czasu $t$ opisują równania:
$$x=x(t)=\{\begin{array}{ll}4+16t-4t^2& \text{dla }0\text{ s}\le t\le 3\text{ s}\\ 40-8t& \text{dla }3\text{ s}<t\le 5\text{ s}\end{array}$$
Wszystkie współczynniki w tych równaniach wyrażone są domyślnie przy pomocy jednostek podstawowych układu SI.
Na wykresie 1. przedstawiono opisaną zależność $x(t)$ dla $0\text{ s}\le t\le 5\text{ s}$.

Ciało $C$ porusza się wzdłuż osi $x$. Zależność współrzędnej położenia $x$ ciała $C$ od czasu $t$ opisują równania:
$$x=x(t)=\{\begin{array}{ll}4+16t-4t^2& \text{dla }0\text{ s}\le t\le 3\text{ s}\\ 40-8t& \text{dla }3\text{ s}<t\le 5\text{ s}\end{array}$$
Wszystkie współczynniki w tych równaniach wyrażone są domyślnie przy pomocy jednostek podstawowych układu SI.
Na wykresie 1. przedstawiono opisaną zależność $x(t)$ dla $0\text{ s}\le t\le 5\text{ s}$.

Ciało $C$ porusza się wzdłuż osi $x$. Zależność współrzędnej położenia $x$ ciała $C$ od czasu $t$ opisują równania:
$$x=x(t)=\{\begin{array}{ll}4+16t-4t^2& \text{dla }0\text{ s}\le t\le 3\text{ s}\\ 40-8t& \text{dla }3\text{ s}<t\le 5\text{ s}\end{array}$$
Wszystkie współczynniki w tych równaniach wyrażone są domyślnie przy pomocy jednostek podstawowych układu SI.
Na wykresie 1. przedstawiono opisaną zależność $x(t)$ dla $0\text{ s}\le t\le 5\text{ s}$.

Uczniowie wykonywali doświadczenie z wagą. Zakładamy, że waga wskazuje wartość siły nacisku działającej na wagę prostopadle do jej powierzchni, podzielonej przez wartość $g$ przyśpieszenia grawitacyjnego.

Uczniowie ustawili wagę na poziomej ławce i położyli na niej klocek. Waga wskazała wartość $m_1$ (zobacz rysunek 1.). Następnie uczniowie nachylili ławkę pod kątem $\alpha$ do poziomu i ponownie położyli na wadze ten sam klocek. Waga wskazała wartość $m_2$ (zobacz rysunek 2.).

Waga oraz klocek pozostały nieruchome.

Na ten klocek działają trzy siły w układzie inercjalnym:

$\overrightarrow{F_t}$ – siła tarcia statycznego pomiędzy wagą a klockiem, działająca na klocek przy nachylonej ławce,

$\overrightarrow{F_g}$ – siła grawitacji działająca na klocek,

$\overrightarrow{F_r}$ – siła reakcji wagi działająca na klocek (siła nacisku wagi na klocek).

Uczniowie wykonywali doświadczenie z wagą. Zakładamy, że waga wskazuje wartość siły nacisku działającej na wagę prostopadle do jej powierzchni, podzielonej przez wartość $g$ przyśpieszenia grawitacyjnego.

Uczniowie ustawili wagę na poziomej ławce i położyli na niej klocek. Waga wskazała wartość $m_1$ (zobacz rysunek 1.). Następnie uczniowie nachylili ławkę pod kątem $\alpha$ do poziomu i ponownie położyli na wadze ten sam klocek. Waga wskazała wartość $m_2$ (zobacz rysunek 2.).

Waga oraz klocek pozostały nieruchome.

Na ten klocek działają trzy siły w układzie inercjalnym:

$\overrightarrow{F_t}$ – siła tarcia statycznego pomiędzy wagą a klockiem, działająca na klocek przy nachylonej ławce,

$\overrightarrow{F_g}$ – siła grawitacji działająca na klocek,

$\overrightarrow{F_r}$ – siła reakcji wagi działająca na klocek (siła nacisku wagi na klocek).