Ustaloną masę jednoatomowego gazu doskonałego poddano przemianie izotermicznej $A$ ze stanu $X$ do stanu $Y$, po czym gaz doprowadzono z powrotem do stanu $X$. Następnie ten gaz poddano przemianie $B$, podczas której ciśnienie malało liniowo wraz z objętością, od stanu $X$ do stanu $Y$.

W każdej z przemian $A$ i $B$ użyto $n=0,0020$ mola gazu doskonałego. Iloczyn ciśnienia i objętości w stanie $X$ miał wartość $p_1\cdot V_1=6,0$ J. Na wykresie, w układzie współrzędnych $(V,p)$, przedstawiono przebieg zależności ciśnienia p od objętości V gazu w obu przemianach.

Ustaloną masę jednoatomowego gazu doskonałego poddano przemianie izotermicznej $A$ ze stanu $X$ do stanu $Y$, po czym gaz doprowadzono z powrotem do stanu $X$. Następnie ten gaz poddano przemianie $B$, podczas której ciśnienie malało liniowo wraz z objętością, od stanu $X$ do stanu $Y$.

W każdej z przemian $A$ i $B$ użyto $n=0,0020$ mola gazu doskonałego. Iloczyn ciśnienia i objętości w stanie $X$ miał wartość $p_1\cdot V_1=6,0$ J. Na wykresie, w układzie współrzędnych $(V,p)$, przedstawiono przebieg zależności ciśnienia p od objętości V gazu w obu przemianach.

Na rysunku przedstawiono schemat obwodu elektrycznego pewnego źródła światła zasilanego baterią. Ten obwód zawiera 12 jednakowych półprzewodnikowych diod świecących LED (D1 – D12) oraz trzy oporniki, każdy o takim samym oporze $R_1=R_2=R_3$.

Przyjmij, że napięcie na baterii jest stałe i wynosi $U=11,2V$, a opór wewnętrzny tej baterii można pominąć.

Gdy w obwodzie płynie prąd, to napięcie na każdym z oporników wynosi $U_R=2,40V$, a każda z diod D1 – D12 emituje światło.

Na wykresie przedstawiono charakterystykę prądowo-napięciową pojedynczej diody półprzewodnikowej w kierunku przewodzenia.

Na rysunku przedstawiono schemat obwodu elektrycznego pewnego źródła światła zasilanego baterią. Ten obwód zawiera 12 jednakowych półprzewodnikowych diod świecących LED (D1 – D12) oraz trzy oporniki, każdy o takim samym oporze $R_1=R_2=R_3$.

Przyjmij, że napięcie na baterii jest stałe i wynosi $U=11,2V$, a opór wewnętrzny tej baterii można pominąć.

Gdy w obwodzie płynie prąd, to napięcie na każdym z oporników wynosi $U_R=2,40V$, a każda z diod D1 – D12 emituje światło.

Na wykresie przedstawiono charakterystykę prądowo-napięciową pojedynczej diody półprzewodnikowej w kierunku przewodzenia.

Na rysunku przedstawiono schemat obwodu elektrycznego pewnego źródła światła zasilanego baterią. Ten obwód zawiera 12 jednakowych półprzewodnikowych diod świecących LED (D1 – D12) oraz trzy oporniki, każdy o takim samym oporze $R_1=R_2=R_3$.

Przyjmij, że napięcie na baterii jest stałe i wynosi $U=11,2V$, a opór wewnętrzny tej baterii można pominąć.

Gdy w obwodzie płynie prąd, to napięcie na każdym z oporników wynosi $U_R=2,40V$, a każda z diod D1 – D12 emituje światło.

Na wykresie przedstawiono charakterystykę prądowo-napięciową pojedynczej diody półprzewodnikowej w kierunku przewodzenia.

Model statku porusza się po powierzchni płytkiej wody wzdłuż osi $x$ ze stałą prędkością o wartości $v=0,50\frac{m}{s}$. W wyniku tego ruchu powstają fale na powierzchni wody. Rozprzestrzenianie się tych fal opiszemy w modelu zjawiska, w którym zakładamy, że:

• w każdym położeniu model statku wytwarza na powierzchni wody falę kołową, a obserwowana fala jest wynikiem nałożenia się tych fal kołowych
• prędkość fali na powierzchni wody jest w tym przypadku stała.

Na poniższym rysunku przedstawiono (w pewnej skali) obraz powierzchni falowych w chwili $t_D$, gdy model statku znajdował się w punkcie $D$. Linią ciągłą oznaczono obserwowaną powierzchnię falową, a liniami przerywanymi oznaczono czoła fal wytworzonych przez model statku w chwilach, gdy znajdował się on – odpowiednio – w punktach $A$, $B$, $C$.

Długości odcinków na poniższym rysunku spełniają równość: $|AB|=|BC|=|CD|$.

Model statku porusza się po powierzchni płytkiej wody wzdłuż osi $x$ ze stałą prędkością o wartości $v=0,50\frac{m}{s}$. W wyniku tego ruchu powstają fale na powierzchni wody. Rozprzestrzenianie się tych fal opiszemy w modelu zjawiska, w którym zakładamy, że:

• w każdym położeniu model statku wytwarza na powierzchni wody falę kołową, a obserwowana fala jest wynikiem nałożenia się tych fal kołowych
• prędkość fali na powierzchni wody jest w tym przypadku stała.

Na poniższym rysunku przedstawiono (w pewnej skali) obraz powierzchni falowych w chwili $t_D$, gdy model statku znajdował się w punkcie $D$. Linią ciągłą oznaczono obserwowaną powierzchnię falową, a liniami przerywanymi oznaczono czoła fal wytworzonych przez model statku w chwilach, gdy znajdował się on – odpowiednio – w punktach $A$, $B$, $C$.

Długości odcinków na poniższym rysunku spełniają równość: $|AB|=|BC|=|CD|$.

Na ławie optycznej ustawiono świecący przedmiot o końcach w punktach $A$ i $B$, cienką soczewkę skupiającą $S$ oraz ekran. Odcinek AB jest prostopadły do osi optycznej soczewki oraz znajduje się w odległości $x$ od soczewki. Ogniska soczewki oznaczono jako F₁ i F₂.

Na ekranie zaobserwowano powiększony obraz $A^{\prime }{B}^{\prime }$ przedmiotu $AB$.

Na ławie optycznej ustawiono świecący przedmiot o końcach w punktach $A$ i $B$, cienką soczewkę skupiającą $S$ oraz ekran. Odcinek AB jest prostopadły do osi optycznej soczewki oraz znajduje się w odległości $x$ od soczewki. Ogniska soczewki oznaczono jako F₁ i F₂.

Na ekranie zaobserwowano powiększony obraz $A^{\prime }{B}^{\prime }$ przedmiotu $AB$.

Na wykresie przedstawiono wartości energii wiązania przypadającej na jeden nukleon (oznaczonej jako $E_w/A$) dla wybranych jąder atomowych o różnych liczbach masowych $A$.

Uwaga: W zadaniach 10.2.–10.3. skorzystaj dodatkowo z Wybranych wzorów i stałych fizykochemicznych na egzamin maturalny z biologii, chemii i fizyki.

Na wykresie przedstawiono wartości energii wiązania przypadającej na jeden nukleon (oznaczonej jako $E_w/A$) dla wybranych jąder atomowych o różnych liczbach masowych $A$.

Uwaga: W zadaniach 10.2.–10.3. skorzystaj dodatkowo z Wybranych wzorów i stałych fizykochemicznych na egzamin maturalny z biologii, chemii i fizyki.

Na wykresie przedstawiono wartości energii wiązania przypadającej na jeden nukleon (oznaczonej jako $E_w/A$) dla wybranych jąder atomowych o różnych liczbach masowych $A$.

Uwaga: W zadaniach 10.2.–10.3. skorzystaj dodatkowo z Wybranych wzorów i stałych fizykochemicznych na egzamin maturalny z biologii, chemii i fizyki.

Na wykresie przedstawiono wartości energii wiązania przypadającej na jeden nukleon (oznaczonej jako $E_w/A$) dla wybranych jąder atomowych o różnych liczbach masowych $A$.

Uwaga: W zadaniach 10.2.–10.3. skorzystaj dodatkowo z Wybranych wzorów i stałych fizykochemicznych na egzamin maturalny z biologii, chemii i fizyki.

Ciała A i B poruszały się w układzie inercjalnym w tę samą stronę, wzdłuż linii prostych równoległych. Na poniższym diagramie przedstawiono dla każdego z ciał A i B wykresy zależności wartości v prędkości tych ciał od czasu t, od chwili $t=0$ do chwili $t=45s$.
W chwili $t=0$ ciała A i B znajdowały się obok siebie. Przyjmij, że odległość między torami ruchów obu ciał jest tak mała, że można ją pominąć.

Ciała A i B poruszały się w układzie inercjalnym w tę samą stronę, wzdłuż linii prostych równoległych. Na poniższym diagramie przedstawiono dla każdego z ciał A i B wykresy zależności wartości v prędkości tych ciał od czasu t, od chwili $t=0$ do chwili $t=45s$.
W chwili $t=0$ ciała A i B znajdowały się obok siebie. Przyjmij, że odległość między torami ruchów obu ciał jest tak mała, że można ją pominąć.

Ciała A i B poruszały się w układzie inercjalnym w tę samą stronę, wzdłuż linii prostych równoległych. Na poniższym diagramie przedstawiono dla każdego z ciał A i B wykresy zależności wartości v prędkości tych ciał od czasu t, od chwili $t=0$ do chwili $t=45s$.
W chwili $t=0$ ciała A i B znajdowały się obok siebie. Przyjmij, że odległość między torami ruchów obu ciał jest tak mała, że można ją pominąć.

Rozważamy ruch kulki szklanej w pewnej cieczy (w układzie inercjalnym, w ziemskim polu grawitacyjnym). W chwili początkowej ruchu kulka jest całkowicie zanurzona tuż pod powierzchnią cieczy, a jej prędkość początkowa jest równa zero. Od momentu jej upuszczenia w cieczy kulka opada ruchem przyśpieszonym, a wartość jej prędkości zbliża się do pewnej prędkości granicznej $v_{max}$.

Podczas opadania kulki działają na nią trzy siły: siła wyporu cieczy $\overrightarrow{F_w}$, siła oporu ruchu $\overrightarrow{F_o}$ oraz siła grawitacji $\overrightarrow{F_g}$. Przyjmij model zjawiska, w którym wartość siły oporu działającej na kulkę zależy od wartości $v$ prędkości kulki w cieczy następująco:

$$F_o=ARv$$

gdzie $A$ jest stałym współczynnikiem liczbowym zależącym od rodzaju cieczy, $R$ jest promieniem kulki. Przyjmij także, że od pewnego momentu ruch kulki można uznać za jednostajny prostoliniowy ze stałą prędkością o wartości $v_{max}$.