Baza Zadań Maturalnych z Fizyki

Sortuj według:

Znaleziono 1111 zadań

2 pkt
MagnetyzmElektrostatyka

Informacja do zadania:

Cząsteczka o dodatnim ładunku elektrycznym może poruszać się po torze kołowy w centralnym polu elektrycznym ładunku punktowego lub w jednorodnym polu magnetycznym.

Dokończ zdania. W każdym zdaniu zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.

  1. Gdy naładowana cząsteczka porusza się po okręgu o promieniu w centralnym polu elektrostatycznym ładunku punktowego, to wartość jej prędkości jest wprost proporcjonalna do
2. Gdy naładowana cząsteczka porusza się po okręgu o promieniu w jednorodnym polu magnetycznym, to wartość jej prędkości jest wprost proporcjonalna do
3 pkt

Informacja do zadania:

Cząsteczka o dodatnim ładunku elektrycznym może poruszać się po torze kołowy w centralnym polu elektrycznym ładunku punktowego lub w jednorodnym polu magnetycznym.

Cząsteczka o ładunku dodatnim i masie porusza się po okręgu w jednorodnym polu magnetycznym, którego wartość indukcji magnetycznej wynosi .
Wyprowadź wzór pozwalający wyznaczyć okres obiegu tej cząsteczki po okręgu w zależności od: , oraz .

2 pkt

Informacja do zadania:

W pewnym doświadczeniu uzyskano za pomocą szklanej dwuwypukłej soczewki S, prosty obraz przedmiotu . Na rysunku poniżej przedstawiono położenie tego przedmiotu oraz położenie jego obrazu. Punkty i leżą na osi optycznej soczewki.

Kreską przerywaną oznaczono linie pomocnicze dla konstrukcji w zadaniu 8.2.

Rysunek

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Soczewka S jest skupiająca. P F
2. Obserwowany obraz jest rzeczywisty. P F
3. Powiększenie przedmiotu (w opisanym położeniu) jest równe . P F
2 pkt

Informacja do zadania:

W pewnym doświadczeniu uzyskano za pomocą szklanej dwuwypukłej soczewki S, prosty obraz przedmiotu . Na rysunku poniżej przedstawiono położenie tego przedmiotu oraz położenie jego obrazu. Punkty i leżą na osi optycznej soczewki.

Kreską przerywaną oznaczono linie pomocnicze dla konstrukcji w zadaniu 8.2.

Rysunek

Na rysunku zamieszczonym we wstępie do zadania 8. wyznacz konstrukcyjnie położenie soczewki S na osi optycznej oraz położenie jednego z ognisk tej soczewki, a następnie w tak wyznaczonych konstrukcyjnie miejscach oznacz literą S położenie soczewki oraz literą F – położenie jednego z ognisk tej soczewki.

4 pkt

Informacja do zadania:

W pewnym doświadczeniu uzyskano za pomocą szklanej dwuwypukłej soczewki S, prosty obraz przedmiotu . Na rysunku poniżej przedstawiono położenie tego przedmiotu oraz położenie jego obrazu. Punkty i leżą na osi optycznej soczewki.

Kreską przerywaną oznaczono linie pomocnicze dla konstrukcji w zadaniu 8.2.

Rysunek

Początkowo przedmiot 0 wysokości cm znajdował się w odległości cm od soczewki S. W takiej sytuacji wysokość obserwowanego obrazu prostego (nieodwróconego) tego przedmiotu wynosiła cm. Gdy ten sam przedmiot oddalono od soczewki – po tej samej stronie soczewki, wzdłuż jej osi optycznej – na odległość cm, to powstał nowy obraz prosty tego przedmiotu.

Oblicz stosunek , czyli iloraz wysokości nowego obrazu przedmiotu i wysokości tego przedmiotu. Zapisz obliczenia.

4 pkt

Początkowo otwartą probówkę zanurzono w ciepłej wodzie w ten sposób, że otwór probówki wystawał nieznacznie ponad poziom wody. Powierzchnia otworu probówki wynosiła , a ciśnienie wewnątrz otwartej probówki, gdy ta się nagrzewała, było
równe ciśnieniu powietrza na zewnątrz probówki i wynosiło . Gdy tylko temperatura powietrza w probówce osiągnęła wartość 50 °C, otwór probówki przykryto bardzo lekkim i sztywnym krążkiem o średnicy większej niż otwór probówki. Ten krążek szczelnie przylegał do krawędzi otworu probówki i uniemożliwiał wymianę powietrza między otoczeniem a wnętrzem probówki. Następnie probówkę wyjęto z wody.
Po pewnym czasie temperatura powietrza w probówce zamkniętej krążkiem zmniejszyła się
do 20 °C.

W obliczeniach pomiń ciężar krążka, wpływ pary wodnej oraz rozszerzalność cieplną szkła.
Potraktuj powietrze jako gaz doskonały. Temperatura zera bezwzględnego w zaokrągleniu
do 1 °C wynosi (-273) °C.

Oblicz wartość siły nacisku krążka na brzegi probówki po zmniejszeniu temperatury
powietrza w probówce do 20 °C. Zapisz obliczenia.

1 pkt

Informacja do zadania:

W tabeli poniżej podano masy jądra węgla , swobodnego neutronu oraz swobodnego protonu. Te masy wyrażono w jednostkach masy atomowej u.

Masa, u
jądro węgla 11,9967084
swobodny neutron 1,0086649
swobodny proton 1,0072765

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Jądro trytu (izotopu wodoru ) zawiera 3 neutrony. P F
2. Jądra izotopów węgla i mają taki sam ładunek elektryczny. P F
2 pkt

Informacja do zadania:

W tabeli poniżej podano masy jądra węgla , swobodnego neutronu oraz swobodnego protonu. Te masy wyrażono w jednostkach masy atomowej u.

Masa, u
jądro węgla 11,9967084
swobodny neutron 1,0086649
swobodny proton 1,0072765

Podczas rozpadu beta minus jądra węgla powstają następujące produkty: cząstka oraz jądro pierwiastka, który oznaczymy jako X (powstaje też obojętna elektrycznie cząstka antyneutrino, którą możemy w zapisie równania reakcji pominąć).

Zapisz równanie reakcji rozpadu beta minus jądra węgla . Uwzględnij w równaniu reakcji liczby masowe i atomowe oraz ustal i zapisz nazwę pierwiastka X.

Równanie reakcji:

Nazwa jądra pierwiastka oznaczonego jako X:

3 pkt

Informacja do zadania:

W tabeli poniżej podano masy jądra węgla , swobodnego neutronu oraz swobodnego protonu. Te masy wyrażono w jednostkach masy atomowej u.

Masa, u
jądro węgla 11,9967084
swobodny neutron 1,0086649
swobodny proton 1,0072765

(Oblicz najmniejszą energię, jaką należałoby dostarczyć do jądra węgla , aby rozbić je na oddzielne (tzn. nieoddziałujące ze sobą) nukleony.

Wskazówka: Wykorzystaj dane w tabeli zamieszczonej we wstępie do zadania 10. i przyjmij, że .

4 pkt

Informacja do zadania:

Na wykresie 1. przedstawiono w kartezjańskim układzie współrzędnych tor ruchu ciała w inercjalnym układzie odniesienia. Ruch ciała odbywał się następująco.

• Ciało rozpoczęło ruch w punkcie (od zerowej prędkości początkowej) i dalej poruszało się ruchem jednostajnie przyśpieszonym prostoliniowym aż do punktu . W punkcie ciało osiągnęło prędkość o wartości .

• Od punktu do ciało poruszało się po półokręgu z prędkością o stałej wartości .

• Od punktu do ciało poruszało się ruchem jednostajnie opóźnionym prostoliniowym. W punkcie ciało się zatrzymało ().

Wykres 1

Długość boku kratki na wykresie 2. odpowiada umownej jednostce siły. Wartość siły wypadkowej działającej na ciało w punkcie Z wyrażona w tych jednostkach siły wynosi 4.
zad_1_1
Na wykresie 2. narysuj w punktach oraz wektory sił wypadkowych działających na ciało. Uwzględnij odpowiednie: (1) kierunki, (2) zwroty oraz (3) długości wektorów, odpowiadające wartościom sił wypadkowych. Zapisz obliczenia uzasadniające długość wektora w punkcie .

3 pkt

Informacja do zadania:

Na wykresie 1. przedstawiono w kartezjańskim układzie współrzędnych tor ruchu ciała w inercjalnym układzie odniesienia. Ruch ciała odbywał się następująco.

• Ciało rozpoczęło ruch w punkcie (od zerowej prędkości początkowej) i dalej poruszało się ruchem jednostajnie przyśpieszonym prostoliniowym aż do punktu . W punkcie ciało osiągnęło prędkość o wartości .

• Od punktu do ciało poruszało się po półokręgu z prędkością o stałej wartości .

• Od punktu do ciało poruszało się ruchem jednostajnie opóźnionym prostoliniowym. W punkcie ciało się zatrzymało ().

Wykres 1

Wartość prędkości, z jaką ciało poruszało się od punktu B do C, jest równa .

Oblicz czas ruchu ciała od punktu A do punktu D. Zapisz obliczenia.

4 pkt

Dwie kule K1 i K2 o różnych masach – odpowiednio – і , poruszały się naprzeciw siebie w inercjalnym układzie odniesienia z prędkościami o wartościach odpowiednio:
= 2,0 m/s oraz = 4,0 m/s.
Środki tych kul poruszały się wzdłuż wspólnej prostej (zobacz rysunek 1.).

W pewnym momencie kule K1 i K2 się zderzyły, a wartości prędkości kul po zderzeniu były równe odpowiednio: = 1,0 m/s oraz = 5,0 m/s (zobacz rysunek 2.).

Rysunek 1.

Rysunek 2.

Ustal i zapisz, czy zderzenie kul K1 i K2 było doskonale sprężyste. Powołaj się na odpowiednie prawa lub zależności fizyczne i wykonaj niezbędne obliczenia, uzasadniające Twoje stwierdzenie.

1 pkt
Mechanika bryły sztywnej

Informacja do zadania:

Dany jest cienki jednorodny pręt o masie , długości i końcach w punktach oraz . Koniec pręta jest oparty o klocek na poziomej powierzchni, a koniec pręta jest podtrzymywany. W ten sposób pręt tworzy z poziomą powierzchnią kąt (zobacz rysunek 1.). W pewnej chwili zwolniono koniec pręta, wskutek czego pręt zaczął opadać tak, że jego koniec się nie przesuwał (zobacz rysunek 2.). Na obu rysunkach oznaczono punkt – środek masy pręta.

Na rysunku 2. oznaczono kąt , tworzony przez pręt z poziomą powierzchnią w chwili podczas opadania. Ruch pręta odbywa się w ziemskim polu grawitacyjnym w układzie inercjalnym. W zadaniach 3.1.–3.3. pomijamy opory ruchu.

Momenty bezwładności pręta względem osi obrotu przechodzącej przez punkt oraz względem osi obrotu przechodzącej przez punkt dane są – odpowiednio – wzorami:

Rysunek 1.

Rysunek 2.

Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.

Podczas ruchu pręta jego przyśpieszenie kątowe jest określone wzorem

A.

B.

C.

D.

2 pkt
DynamikaMechanika bryły sztywnej

Informacja do zadania:

Dany jest cienki jednorodny pręt o masie , długości i końcach w punktach oraz . Koniec pręta jest oparty o klocek na poziomej powierzchni, a koniec pręta jest podtrzymywany. W ten sposób pręt tworzy z poziomą powierzchnią kąt (zobacz rysunek 1.). W pewnej chwili zwolniono koniec pręta, wskutek czego pręt zaczął opadać tak, że jego koniec się nie przesuwał (zobacz rysunek 2.). Na obu rysunkach oznaczono punkt – środek masy pręta.

Na rysunku 2. oznaczono kąt , tworzony przez pręt z poziomą powierzchnią w chwili podczas opadania. Ruch pręta odbywa się w ziemskim polu grawitacyjnym w układzie inercjalnym. W zadaniach 3.1.–3.3. pomijamy opory ruchu.

Momenty bezwładności pręta względem osi obrotu przechodzącej przez punkt oraz względem osi obrotu przechodzącej przez punkt dane są – odpowiednio – wzorami:

Rysunek 1.

Rysunek 2.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Podczas ruchu pręta punkt porusza się po łuku okręgu. P F
2. Podczas ruchu pręta wartość prędkości punktu jest dwa razy większa od wartości prędkości punktu . P F
3. Jeśli dwukrotnie zmniejszymy początkowy kąt , to wartość prędkości końcowej punktu zmniejszy się dwukrotnie. P F
4 pkt
DynamikaPraca, moc, energia mechanicznaMechanika bryły sztywnej

Informacja dodatkowa:

Informacja do zadania 3.3.

W rozwiązaniu zadania 3.3. można skorzystać z faktu, że:

• energia kinetyczna ruchu pręta jest równa sumie energii kinetycznej ruchu postępowego środka masy i ruchu obrotowego wokół

albo

• energia kinetyczna ruchu pręta jest wyłącznie energią kinetyczną ruchu obrotowego wokół nieruchomego punktu (z wykorzystaniem odpowiedniego momentu bezwładności).

Informacja do zadania:

Dany jest cienki jednorodny pręt o masie , długości i końcach w punktach oraz . Koniec pręta jest oparty o klocek na poziomej powierzchni, a koniec pręta jest podtrzymywany. W ten sposób pręt tworzy z poziomą powierzchnią kąt (zobacz rysunek 1.). W pewnej chwili zwolniono koniec pręta, wskutek czego pręt zaczął opadać tak, że jego koniec się nie przesuwał (zobacz rysunek 2.). Na obu rysunkach oznaczono punkt – środek masy pręta.

Na rysunku 2. oznaczono kąt , tworzony przez pręt z poziomą powierzchnią w chwili podczas opadania. Ruch pręta odbywa się w ziemskim polu grawitacyjnym w układzie inercjalnym. W zadaniach 3.1.–3.3. pomijamy opory ruchu.

Momenty bezwładności pręta względem osi obrotu przechodzącej przez punkt oraz względem osi obrotu przechodzącej przez punkt dane są – odpowiednio – wzorami:

Rysunek 1.

Rysunek 2.

Z tej samej wysokości, na której początkowo znajdował się koniec B pręta, upuszczono małą, metalową kulkę. Kulka opadała swobodnie, a pręt opadał tak, jak opisano we wprowadzeniu do zadania 3.

Wartość prędkości kulki tuż przed uderzeniem w podłoże oznaczymy jako , a wartość prędkości końca B pręta, tuż przed jego uderzeniem w podłoże, oznaczymy jako .

Oblicz wartość liczbową ilorazu . Zapisz obliczenia.

1 pkt

Informacja do zadania:

Satelita krąży dookoła Ziemi po orbicie kołowej A o promieniu , a satelita krąży dookoła Ziemi po orbicie kołowej B o promieniu . Oba satelity mają wyłączone silniki i poruszają się jedynie pod wpływem siły grawitacji Ziemi. Masy obu satelitów są jednakowe.

Orbity A i B leżą w jednej płaszczyźnie. Okres obiegu satelity po orbicie jest równy h, a okres obiegu satelity po orbicie jest równy h.

W zadaniach 4.1.–4.4.:

• pomijamy oddziaływanie obu satelitów z innymi ciałami niebieskimi

• przyjmujemy, że energie potencjalne dążą do zera w nieskończoności.

Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.

Prawidłową relację między promieniami orbit i określa zależność

A.

B.

C.

D.

2 pkt
Praca, moc, energia mechanicznaGrawitacja

Informacja do zadania:

Satelita krąży dookoła Ziemi po orbicie kołowej A o promieniu , a satelita krąży dookoła Ziemi po orbicie kołowej B o promieniu . Oba satelity mają wyłączone silniki i poruszają się jedynie pod wpływem siły grawitacji Ziemi. Masy obu satelitów są jednakowe.

Orbity A i B leżą w jednej płaszczyźnie. Okres obiegu satelity po orbicie jest równy h, a okres obiegu satelity po orbicie jest równy h.

W zadaniach 4.1.–4.4.:

• pomijamy oddziaływanie obu satelitów z innymi ciałami niebieskimi

• przyjmujemy, że energie potencjalne dążą do zera w nieskończoności.

Energie kinetyczne satelitów SA i SB w opisanej sytuacji oznaczymy odpowiednio jako i . Analogicznie oznaczymy: energie potencjalne obu satelitów jako i oraz całkowite energie mechaniczne obu satelitów jako i .

Ustal relacje (większy, równy, mniejszy) między energiami satelitów i zapisz te relacje – wstaw w każde wykropkowane miejsce odpowiedni znak wybrany spośród: >, =, <.

2 pkt

Informacja dodatkowa:

Informacja do zadań 4.3.–4.4.

Satelita SA wykonuje manewr przejścia z orbity na orbitę . W czasie tego manewru w punkcie włączono na krótki czas silniki i zmieniono wartość prędkości satelity SA. Dalej satelita poruszał się z wyłączonymi silnikami po fragmencie orbity eliptycznej do punktu . Gdy satelita dotarł do punktu , to ponownie włączono na krótki czas silniki i zmieniono wartość prędkości satelity. Dalej satelita SA poruszał się swobodnie po orbicie .

Na rysunku poniżej przedstawiono fragment toru ruchu satelity SA po obu orbitach kołowych i podczas przejścia pomiędzy orbitami. Orbita eliptyczna jest styczna do orbit i w punktach i . Przyjmij, że zmiany prędkości satelity odbywały się na krótkich (relatywnie) fragmentach toru, które można pominąć.

Rysunek

Informacja do zadania:

Satelita krąży dookoła Ziemi po orbicie kołowej A o promieniu , a satelita krąży dookoła Ziemi po orbicie kołowej B o promieniu . Oba satelity mają wyłączone silniki i poruszają się jedynie pod wpływem siły grawitacji Ziemi. Masy obu satelitów są jednakowe.

Orbity A i B leżą w jednej płaszczyźnie. Okres obiegu satelity po orbicie jest równy h, a okres obiegu satelity po orbicie jest równy h.

W zadaniach 4.1.–4.4.:

• pomijamy oddziaływanie obu satelitów z innymi ciałami niebieskimi

• przyjmujemy, że energie potencjalne dążą do zera w nieskończoności.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Wartość prędkości satelity SA w punkcie A została zwiększona. P F
2. Wartość prędkości satelity SĄ podczas ruchu swobodnego (tylko pod wpływem grawitacji) od punktu A do punktu B maleje. P F
3. Wartość prędkości satelity SA w punkcie B została zmniejszona. P F
3 pkt
Praca, moc, energia mechanicznaGrawitacja

Informacja dodatkowa:

Informacja do zadań 4.3.–4.4.

Satelita SA wykonuje manewr przejścia z orbity na orbitę . W czasie tego manewru w punkcie włączono na krótki czas silniki i zmieniono wartość prędkości satelity SA. Dalej satelita poruszał się z wyłączonymi silnikami po fragmencie orbity eliptycznej do punktu . Gdy satelita dotarł do punktu , to ponownie włączono na krótki czas silniki i zmieniono wartość prędkości satelity. Dalej satelita SA poruszał się swobodnie po orbicie .

Na rysunku poniżej przedstawiono fragment toru ruchu satelity SA po obu orbitach kołowych i podczas przejścia pomiędzy orbitami. Orbita eliptyczna jest styczna do orbit i w punktach i . Przyjmij, że zmiany prędkości satelity odbywały się na krótkich (relatywnie) fragmentach toru, które można pominąć.

Rysunek

Informacja do zadania:

Satelita krąży dookoła Ziemi po orbicie kołowej A o promieniu , a satelita krąży dookoła Ziemi po orbicie kołowej B o promieniu . Oba satelity mają wyłączone silniki i poruszają się jedynie pod wpływem siły grawitacji Ziemi. Masy obu satelitów są jednakowe.

Orbity A i B leżą w jednej płaszczyźnie. Okres obiegu satelity po orbicie jest równy h, a okres obiegu satelity po orbicie jest równy h.

W zadaniach 4.1.–4.4.:

• pomijamy oddziaływanie obu satelitów z innymi ciałami niebieskimi

• przyjmujemy, że energie potencjalne dążą do zera w nieskończoności.

Wyprowadź wzór pozwalający wyznaczyć – pracę siły ciągu silników podczas przejścia satelity z orbity na orbitę – w zależności od: , , masy Ziemi , masy satelity oraz stałej grawitacyjnej .

Uwaga: Pomijamy zmianę masy satelity podczas działania silników.

2 pkt

Informacja do zadania:

Ustaloną masę jednoatomowego gazu doskonałego poddano przemianie izotermicznej ze stanu do stanu , po czym gaz doprowadzono z powrotem do stanu . Następnie ten gaz poddano przemianie , podczas której ciśnienie malało liniowo wraz z objętością, od stanu do stanu .

W każdej z przemian i użyto mola gazu doskonałego. Iloczyn ciśnienia i objętości w stanie miał wartość J. Na wykresie, w układzie współrzędnych , przedstawiono przebieg zależności ciśnienia p od objętości V gazu w obu przemianach.

wykres

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Temperatura gazu podczas przemiany najpierw rośnie, a następnie maleje. P F
2. Ciepło całkowite wymienione z otoczeniem w przemianie ma tę samą wartość co ciepło całkowite wymienione z otoczeniem w przemianie . P F
3. Energia wewnętrzna gazu podczas przemiany najpierw maleje, a następnie rośnie. P F
Załaduj więcej

Wyświetlono 20 z 1111 zadań

Pogotowie Matura Fizyka Twoja przepustka na studia techniczne
Polityka prywatności

© 2026 Pogotowie Matura Fizyka. Wszelkie prawa zastrzeżone.