Cząsteczka o dodatnim ładunku elektrycznym może poruszać się po torze kołowy w centralnym polu elektrycznym ładunku punktowego lub w jednorodnym polu magnetycznym.
Baza Zadań Maturalnych z Fizyki
Znaleziono 1111 zadań
Dokończ zdania. W każdym zdaniu zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.
- Gdy naładowana cząsteczka porusza się po okręgu o promieniu w centralnym polu elektrostatycznym ładunku punktowego, to wartość jej prędkości jest wprost proporcjonalna do
Cząsteczka o ładunku dodatnim i masie porusza się po okręgu w jednorodnym polu magnetycznym, którego wartość indukcji magnetycznej wynosi .
Wyprowadź wzór pozwalający wyznaczyć okres obiegu tej cząsteczki po okręgu w zależności od: , oraz .
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
| 1. Soczewka S jest skupiająca. | P | F |
| 2. Obserwowany obraz jest rzeczywisty. | P | F |
| 3. Powiększenie przedmiotu (w opisanym położeniu) jest równe . | P | F |
Na rysunku zamieszczonym we wstępie do zadania 8. wyznacz konstrukcyjnie położenie soczewki S na osi optycznej oraz położenie jednego z ognisk tej soczewki, a następnie w tak wyznaczonych konstrukcyjnie miejscach oznacz literą S położenie soczewki oraz literą F – położenie jednego z ognisk tej soczewki.
Początkowo przedmiot 0 wysokości cm znajdował się w odległości cm od soczewki S. W takiej sytuacji wysokość obserwowanego obrazu prostego (nieodwróconego) tego przedmiotu wynosiła cm. Gdy ten sam przedmiot oddalono od soczewki – po tej samej stronie soczewki, wzdłuż jej osi optycznej – na odległość cm, to powstał nowy obraz prosty tego przedmiotu.
Oblicz stosunek , czyli iloraz wysokości nowego obrazu przedmiotu i wysokości tego przedmiotu. Zapisz obliczenia.
Początkowo otwartą probówkę zanurzono w ciepłej wodzie w ten sposób, że otwór probówki wystawał nieznacznie ponad poziom wody. Powierzchnia otworu probówki wynosiła , a ciśnienie wewnątrz otwartej probówki, gdy ta się nagrzewała, było
równe ciśnieniu powietrza na zewnątrz probówki i wynosiło . Gdy tylko temperatura powietrza w probówce osiągnęła wartość 50 °C, otwór probówki przykryto bardzo lekkim i sztywnym krążkiem o średnicy większej niż otwór probówki. Ten krążek szczelnie przylegał do krawędzi otworu probówki i uniemożliwiał wymianę powietrza między otoczeniem a wnętrzem probówki. Następnie probówkę wyjęto z wody.
Po pewnym czasie temperatura powietrza w probówce zamkniętej krążkiem zmniejszyła się
do 20 °C.
W obliczeniach pomiń ciężar krążka, wpływ pary wodnej oraz rozszerzalność cieplną szkła.
Potraktuj powietrze jako gaz doskonały. Temperatura zera bezwzględnego w zaokrągleniu
do 1 °C wynosi (-273) °C.
Oblicz wartość siły nacisku krążka na brzegi probówki po zmniejszeniu temperatury
powietrza w probówce do 20 °C. Zapisz obliczenia.
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
| 1. | Jądro trytu (izotopu wodoru ) zawiera 3 neutrony. | P | F |
| 2. | Jądra izotopów węgla i mają taki sam ładunek elektryczny. | P | F |
Podczas rozpadu beta minus jądra węgla powstają następujące produkty: cząstka oraz jądro pierwiastka, który oznaczymy jako X (powstaje też obojętna elektrycznie cząstka antyneutrino, którą możemy w zapisie równania reakcji pominąć).
Zapisz równanie reakcji rozpadu beta minus jądra węgla . Uwzględnij w równaniu reakcji liczby masowe i atomowe oraz ustal i zapisz nazwę pierwiastka X.
Równanie reakcji:
Nazwa jądra pierwiastka oznaczonego jako X:
(Oblicz najmniejszą energię, jaką należałoby dostarczyć do jądra węgla , aby rozbić je na oddzielne (tzn. nieoddziałujące ze sobą) nukleony.
Wskazówka: Wykorzystaj dane w tabeli zamieszczonej we wstępie do zadania 10. i przyjmij, że .
Długość boku kratki na wykresie 2. odpowiada umownej jednostce siły. Wartość siły wypadkowej działającej na ciało w punkcie Z wyrażona w tych jednostkach siły wynosi 4.
Na wykresie 2. narysuj w punktach oraz wektory sił wypadkowych działających na ciało. Uwzględnij odpowiednie: (1) kierunki, (2) zwroty oraz (3) długości wektorów, odpowiadające wartościom sił wypadkowych. Zapisz obliczenia uzasadniające długość wektora w punkcie .
Wartość prędkości, z jaką ciało poruszało się od punktu B do C, jest równa .
Oblicz czas ruchu ciała od punktu A do punktu D. Zapisz obliczenia.
Dwie kule K1 i K2 o różnych masach – odpowiednio – і , poruszały się naprzeciw siebie w inercjalnym układzie odniesienia z prędkościami o wartościach odpowiednio:
= 2,0 m/s oraz = 4,0 m/s.
Środki tych kul poruszały się wzdłuż wspólnej prostej (zobacz rysunek 1.).
W pewnym momencie kule K1 i K2 się zderzyły, a wartości prędkości kul po zderzeniu były równe odpowiednio: = 1,0 m/s oraz = 5,0 m/s (zobacz rysunek 2.).


Ustal i zapisz, czy zderzenie kul K1 i K2 było doskonale sprężyste. Powołaj się na odpowiednie prawa lub zależności fizyczne i wykonaj niezbędne obliczenia, uzasadniające Twoje stwierdzenie.
Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Podczas ruchu pręta jego przyśpieszenie kątowe jest określone wzorem
A.
B.
C.
D.
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
| 1. | Podczas ruchu pręta punkt porusza się po łuku okręgu. | P | F |
| 2. | Podczas ruchu pręta wartość prędkości punktu jest dwa razy większa od wartości prędkości punktu . | P | F |
| 3. | Jeśli dwukrotnie zmniejszymy początkowy kąt , to wartość prędkości końcowej punktu zmniejszy się dwukrotnie. | P | F |
Informacja dodatkowa:
Informacja do zadania 3.3.
W rozwiązaniu zadania 3.3. można skorzystać z faktu, że:
• energia kinetyczna ruchu pręta jest równa sumie energii kinetycznej ruchu postępowego środka masy i ruchu obrotowego wokół
albo
• energia kinetyczna ruchu pręta jest wyłącznie energią kinetyczną ruchu obrotowego wokół nieruchomego punktu (z wykorzystaniem odpowiedniego momentu bezwładności).
Z tej samej wysokości, na której początkowo znajdował się koniec B pręta, upuszczono małą, metalową kulkę. Kulka opadała swobodnie, a pręt opadał tak, jak opisano we wprowadzeniu do zadania 3.
Wartość prędkości kulki tuż przed uderzeniem w podłoże oznaczymy jako , a wartość prędkości końca B pręta, tuż przed jego uderzeniem w podłoże, oznaczymy jako .
Oblicz wartość liczbową ilorazu . Zapisz obliczenia.
Dokończ zdanie. Zaznacz właściwą odpowiedź spośród podanych.
Prawidłową relację między promieniami orbit i określa zależność
A.
B.
C.
D.
Energie kinetyczne satelitów SA i SB w opisanej sytuacji oznaczymy odpowiednio jako i . Analogicznie oznaczymy: energie potencjalne obu satelitów jako i oraz całkowite energie mechaniczne obu satelitów jako i .
Ustal relacje (większy, równy, mniejszy) między energiami satelitów i zapisz te relacje – wstaw w każde wykropkowane miejsce odpowiedni znak wybrany spośród: >, =, <.
Informacja dodatkowa:
Informacja do zadań 4.3.–4.4.
Satelita SA wykonuje manewr przejścia z orbity na orbitę . W czasie tego manewru w punkcie włączono na krótki czas silniki i zmieniono wartość prędkości satelity SA. Dalej satelita poruszał się z wyłączonymi silnikami po fragmencie orbity eliptycznej do punktu . Gdy satelita dotarł do punktu , to ponownie włączono na krótki czas silniki i zmieniono wartość prędkości satelity. Dalej satelita SA poruszał się swobodnie po orbicie .
Na rysunku poniżej przedstawiono fragment toru ruchu satelity SA po obu orbitach kołowych i podczas przejścia pomiędzy orbitami. Orbita eliptyczna jest styczna do orbit i w punktach i . Przyjmij, że zmiany prędkości satelity odbywały się na krótkich (relatywnie) fragmentach toru, które można pominąć.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
| 1. | Wartość prędkości satelity SA w punkcie A została zwiększona. | P | F |
| 2. | Wartość prędkości satelity SĄ podczas ruchu swobodnego (tylko pod wpływem grawitacji) od punktu A do punktu B maleje. | P | F |
| 3. | Wartość prędkości satelity SA w punkcie B została zmniejszona. | P | F |
Informacja dodatkowa:
Informacja do zadań 4.3.–4.4.
Satelita SA wykonuje manewr przejścia z orbity na orbitę . W czasie tego manewru w punkcie włączono na krótki czas silniki i zmieniono wartość prędkości satelity SA. Dalej satelita poruszał się z wyłączonymi silnikami po fragmencie orbity eliptycznej do punktu . Gdy satelita dotarł do punktu , to ponownie włączono na krótki czas silniki i zmieniono wartość prędkości satelity. Dalej satelita SA poruszał się swobodnie po orbicie .
Na rysunku poniżej przedstawiono fragment toru ruchu satelity SA po obu orbitach kołowych i podczas przejścia pomiędzy orbitami. Orbita eliptyczna jest styczna do orbit i w punktach i . Przyjmij, że zmiany prędkości satelity odbywały się na krótkich (relatywnie) fragmentach toru, które można pominąć.

Wyprowadź wzór pozwalający wyznaczyć – pracę siły ciągu silników podczas przejścia satelity z orbity na orbitę – w zależności od: , , masy Ziemi , masy satelity oraz stałej grawitacyjnej .
Uwaga: Pomijamy zmianę masy satelity podczas działania silników.
Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.
| 1. | Temperatura gazu podczas przemiany najpierw rośnie, a następnie maleje. | P | F |
| 2. | Ciepło całkowite wymienione z otoczeniem w przemianie ma tę samą wartość co ciepło całkowite wymienione z otoczeniem w przemianie . | P | F |
| 3. | Energia wewnętrzna gazu podczas przemiany najpierw maleje, a następnie rośnie. | P | F |
Wyświetlono 20 z 1111 zadań






