Baza Zadań Maturalnych z Fizyki

Sortuj według:

Znaleziono 1111 zadań

2 pkt

Informacja do zadania:

Na wykresie 1. przedstawiono zależność ciśnienia od temperatury w cyklu przemian termodynamicznych ustalonej masy gazu doskonałego. Przyjmij, że:

  • ciepło molowe tego gazu przy stałej objętości wynosi , gdzie jest stałą gazową
  • temperatura, ciśnienie i objętość gazu w stanie są – odpowiednio – równe
  • stany gazu: , znajdują się w punktach kratowych siatki wykresu
  • liczbę moli gazu oznaczymy jako .
wstep_6_wykres1

Ciepło oddane przez gaz do chłodnicy w jednym cyklu oznaczymy jako .

Wyznacz w zależności tylko od oraz od liczby moli gazu , oraz od stałej gazowej . Zapisz odpowiednie zależności oraz podaj postać wzoru na .

2 pkt

Informacja do zadania:

Za pomocą cienkiej soczewki szklanej S umieszczonej w powietrzu uzyskano ostry obraz przedmiotu .

Na rysunku poniżej przedstawiono położenie przedmiotu oraz położenie jego obrazu . Punkty i leżą na osi optycznej soczewki S.

Przyjmij, że długość boku kratki na rysunku odpowiada w rzeczywistości 1 cm.wstep_7_rys

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Wytworzony przez soczewkę S ostry obraz przedmiotu można zaobserwować na ekranie. P F
2. Soczewka S jest soczewką skupiającą. P F
3. Odległość przedmiotu od soczewki S jest mniejsza od ogniskowej tej soczewki. P F

3 pkt

Informacja do zadania:

Za pomocą cienkiej soczewki szklanej S umieszczonej w powietrzu uzyskano ostry obraz przedmiotu .

Na rysunku poniżej przedstawiono położenie przedmiotu oraz położenie jego obrazu . Punkty i leżą na osi optycznej soczewki S.

Przyjmij, że długość boku kratki na rysunku odpowiada w rzeczywistości 1 cm.wstep_7_rys

Na rysunku zamieszczonym we wstępie do zadania 7. wyznacz konstrukcyjnie za pomocą promieni charakterystycznych położenie soczewki S oraz położenie jednego z jej ognisk.

Podpisz położenie soczewki (lub soczewkę) jako S oraz ognisko jako F.

Zapisz w wykropkowanym miejscu poniżej wartość ogniskowej soczewki S.

Uwaga! Dokładną wartość ogniskowej można wyznaczyć z położenia ogniska, bez wykonywania obliczeń. W tym przykładzie środek soczewki i ogniska leżą w punktach kratowych.

3 pkt

Na rysunku poniżej przedstawiono dwie wybrane linie pola magnetycznego wytwarzanego przez długi, prostoliniowy przewodnik z prądem umieszczony w próżni.
Na rysunku przedstawiono widok płaszczyzny prostopadłej do przewodnika .

Przyjmij następujące założenia oraz dane:

  • linie pola są współśrodkowymi okręgami o promieniach i , takich, że
  • przewodnik jest bardzo długi
  • jest wektorem indukcji magnetycznej w punkcie
  • pomijamy inne źródła pola magnetycznego
  • długość boku kratki umieszczonej przy punktach i odpowiada umownej jednostce wartości wektora indukcji magnetycznej.
zad8_rys

Na rysunku powyżej oznacz, w którą stronę płynie prąd w przewodniku . Wpisz odpowiedni symbol ( lub ) przy literze , gdzie:

– oznacza, że prąd płynie przed płaszczyznę rysunku (w stronę do patrzącego)

– oznacza, że prąd płynie za płaszczyznę rysunku.

Narysuj wektor indukcji magnetycznej w punkcie . Zachowaj odpowiedni kierunek, właściwy zwrot oraz długość wektora, odpowiadającą jego wartości.

1 pkt

Informacja do zadania:

Wiązka niespolaryzowanego światła o natężeniu pada prostopadle na polaryzator liniowy . Światło, które przeszło przez polaryzator , dalej pada prostopadle na polaryzator liniowy . Opisaną sytuację przedstawia rysunek 1. Przyjmij następujące warunki i oznaczenia:

  • natężenie światła po przejściu przez oznaczymy jako , przy czym
  • natężenie światła po przejściu przez oznaczymy jako
  • kąt między osiami polaryzacji oraz polaryzatorów oraz oznaczymy jako
  • amplitudę fali elektromagnetycznej (amplitudę natężenia pola elektrycznego) po przejściu przez oznaczymy jako , a po przejściu przez oznaczymy jako . Wartości tych wektorów oznaczymy – odpowiednio – jako oraz
  • natężenie światła jest proporcjonalne do kwadratu amplitudy fali elektromagnetycznej:
Na rysunku 2. przedstawiono widok w płaszczyźnie równoległej do obu polaryzatorów. Oznaczono na nim osie polaryzacji oraz obu polaryzatorów oraz wektor .

wstep_9_rys1
wstep_9_rys2

Na rysunku 2. narysuj wektor – amplitudę natężenia pola elektrycznego po przejściu światła przez polaryzator . Zachowaj odpowiedni kierunek, właściwy zwrot oraz długość wektora, odpowiadającą jego wartości.

2 pkt

Informacja do zadania:

Wiązka niespolaryzowanego światła o natężeniu pada prostopadle na polaryzator liniowy . Światło, które przeszło przez polaryzator , dalej pada prostopadle na polaryzator liniowy . Opisaną sytuację przedstawia rysunek 1. Przyjmij następujące warunki i oznaczenia:

  • natężenie światła po przejściu przez oznaczymy jako , przy czym
  • natężenie światła po przejściu przez oznaczymy jako
  • kąt między osiami polaryzacji oraz polaryzatorów oraz oznaczymy jako
  • amplitudę fali elektromagnetycznej (amplitudę natężenia pola elektrycznego) po przejściu przez oznaczymy jako , a po przejściu przez oznaczymy jako . Wartości tych wektorów oznaczymy – odpowiednio – jako oraz
  • natężenie światła jest proporcjonalne do kwadratu amplitudy fali elektromagnetycznej:
Na rysunku 2. przedstawiono widok w płaszczyźnie równoległej do obu polaryzatorów. Oznaczono na nim osie polaryzacji oraz obu polaryzatorów oraz wektor .

wstep_9_rys1
wstep_9_rys2

Polaryzatory ustawiono tak, że ich osie polaryzacji były względem siebie pod kątem .

Oceń prawdziwość poniższych zależności. Zaznacz P, jeśli zależność jest prawdziwa, albo F – jeśli jest fałszywa.

1. P F
2. P F
3. P F
3 pkt

Elektron został rozpędzony w próżni, w jednorodnym polu elektrycznym, od punktu do punktu . Napięcie elektryczne między punktem a punktem wynosi .

Wartość prędkości elektronu w punkcie była równa zero.

Przyjmij do obliczeń, że:

  • masa elektronu jest równa (w zaokrągleniu):
  • wartość bezwzględna ładunku elektrycznego elektronu wynosi:
  • – wartość prędkości elektronu w punkcie jest dużo mniejsza od wartości prędkości światła w próżni.

Oblicz – wartość prędkości elektronu w punkcie . Zapisz obliczenia.

1 pkt

Informacja do zadania:

Rozważamy przejścia elektronu pomiędzy stanami (poziomami) energetycznymi w atomie wodoru. Przejście elektronu ze stanu energetycznego o numerze i energii do stanu energetycznego o numerze i energii oznaczymy w zadaniu jako .

Długość fali oraz energię fotonu emitowanego przez atom wodoru podczas przejścia oznaczymy – odpowiednio – jako oraz .

Długość fali oraz energię fotonu emitowanego przez atom wodoru podczas przejścia oznaczymy – odpowiednio – jako oraz .

Dokończ zdanie. Zaznacz odpowiedź A, B albo C oraz odpowiedź 1., 2. albo 3.

Relacje pomiędzy długościami fal i energiami fotonów emitowanych podczas opisanych przejść są następujące:

A. oraz 1.
B. 2.
C. 3.

3 pkt

Informacja do zadania:

Rozważamy przejścia elektronu pomiędzy stanami (poziomami) energetycznymi w atomie wodoru. Przejście elektronu ze stanu energetycznego o numerze i energii do stanu energetycznego o numerze i energii oznaczymy w zadaniu jako .

Energię fotonu emitowanego podczas przejścia w atomie wodoru oznaczymy jako .

Przyjmij model zjawiska, w którym:

  • przed emisją fotonu atom wodoru spoczywał
  • pomijamy energię kinetyczną atomu wodoru uzyskaną podczas odrzutu przy emisji fotonu (ta energia jest o kilka rzędów wielkości mniejsza od energii emitowanego fotonu).

Oblicz . Zapisz obliczenia. Wynik podaj w eV.

Wskazówka: Skorzystaj z Wybranych wzorów i stałych fizykochemicznych na egzamin maturalny z biologii, chemii i fizyki.

2 pkt

Informacja do zadania:

Izotop plutonu ulega rozpadowi promieniotwórczemu w wyniku przemiany .

Podczas rozpadu jądra tego izotopu plutonu powstają cząstka oraz jądro pewnego pierwiastka, który oznaczymy jako X.

Przyjmij, że w opisanym rozpadzie :

  • iloraz masy jądra pierwiastka X i masy cząstki wynosi w zaokrągleniu
  • w chwili tuż przed opisanym rozpadem jądro plutonu było nieruchome
  • wartości prędkości jądra pierwiastka X i cząstki – powstałych po rozpadzie jądra plutonu – są dużo mniejsze od wartości prędkości światła w próżni.

Poniżej przedstawiono schemat rozpadu jądra plutonu


Uzupełnij poniższy schemat tak, aby powstało równanie rozpadu .
Wpisz w wykropkowane miejsca w schemacie właściwe liczby: atomową i masową, a pod schematem – symbol (lub nazwę) pierwiastka X, którego jądro powstaje w tym rozpadzie.

3 pkt
Praca, moc, energia mechanicznaFizyka jądrowa

Informacja do zadania:

Izotop plutonu ulega rozpadowi promieniotwórczemu w wyniku przemiany .

Podczas rozpadu jądra tego izotopu plutonu powstają cząstka oraz jądro pewnego pierwiastka, który oznaczymy jako X.

Przyjmij, że w opisanym rozpadzie :

  • iloraz masy jądra pierwiastka X i masy cząstki wynosi w zaokrągleniu
  • w chwili tuż przed opisanym rozpadem jądro plutonu było nieruchome
  • wartości prędkości jądra pierwiastka X i cząstki – powstałych po rozpadzie jądra plutonu – są dużo mniejsze od wartości prędkości światła w próżni.

Energie kinetyczne jądra pierwiastka X i cząstki , tuż po rozpadzie jądra , oznaczymy – odpowiednio – jako .

Oblicz iloraz . Zapisz obliczenia.

Wskazówka: Skorzystaj z zasady zachowania pędu.

3 pkt

Informacja do zadania:

Izotop plutonu ulega rozpadowi promieniotwórczemu w wyniku przemiany .

Podczas rozpadu jądra tego izotopu plutonu powstają cząstka oraz jądro pewnego pierwiastka, który oznaczymy jako X.

Przyjmij, że w opisanym rozpadzie :

  • iloraz masy jądra pierwiastka X i masy cząstki wynosi w zaokrągleniu
  • w chwili tuż przed opisanym rozpadem jądro plutonu było nieruchome
  • wartości prędkości jądra pierwiastka X i cząstki – powstałych po rozpadzie jądra plutonu – są dużo mniejsze od wartości prędkości światła w próżni.

Próbka zawierająca izotop plutonu wytwarza energię w postaci ciepła na skutek rozpadu promieniotwórczego tego izotopu plutonu. Moc cieplną generowaną przez tę próbkę oznaczymy jako .

Próbka – w pewnej chwili – wytwarzała moc cieplną równą .

Po czasie od chwili moc cieplna spadła do pewnej wartości .

Czas połowicznego rozpadu izotopu plutonu wynosi .

Przyjmij, że moc cieplna wytwarzana przez próbkę jest wprost proporcjonalna do liczby jąder izotopu plutonu pozostających w próbce .

Oblicz – moc cieplną wytwarzaną przez próbkę po czasie od chwili . Zapisz obliczenia. Wynik podaj zaokrąglony do dwóch cyfr znaczących.

Wskazówka: , gdzie oraz są liczbami całkowitymi dodatnimi.

😌 2/5 Nadal luz
📊 43%
2 pkt

Informacja do zadania:

Rozważamy rzuty wykonane w doświadczalnej komorze próżniowej.

Do analizy zadań 1.1. i 1.2. przyjmij model zjawiska, w którym:
• ruchy ciał odbywają się bez działania sił oporu
• ciała poruszają się w inercjalnym układzie odniesienia, w jednorodnym, ziemskim polu grawitacyjnym
• poruszające się ciała traktujemy jako punkty materialne
• podłoże, na które upadają rzucone ciała, jest poziome
• przyśpieszenie ziemskie ma wartość .

W chwili rzucono kulkę K z pewnej wysokości. Prędkość kulki w chwili miała kierunek poziomy.
Analizujemy ruch kulki K od chwili do chwili – momentu uderzenia kulki K o podłoże.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Wartość prędkości kulki K rośnie wprost proporcjonalnie do czasu, mierzonego od chwili . P F
2. Wektor przyśpieszenia kulki K podczas jej ruchu ma stałą wartość. P F
3. Czas ruchu kulki K od chwili do chwili zależy od – wartości prędkości początkowej kulki. P F
🤔 3/5 Średniak
📊 40%
3 pkt

Informacja do zadania:

Rozważamy rzuty wykonane w doświadczalnej komorze próżniowej.

Do analizy zadań 1.1. i 1.2. przyjmij model zjawiska, w którym:
• ruchy ciał odbywają się bez działania sił oporu
• ciała poruszają się w inercjalnym układzie odniesienia, w jednorodnym, ziemskim polu grawitacyjnym
• poruszające się ciała traktujemy jako punkty materialne
• podłoże, na które upadają rzucone ciała, jest poziome
• przyśpieszenie ziemskie ma wartość .

Z punktu w chwili rzucono kulkę . Prędkość kulki w chwili miała kierunek poziomy i wartość równą .

Z punktu – w tej samej chwili – rzucono kulkę . Prędkość kulki w chwili miała kierunek pionowy, zwrot w górę i wartość, którą oznaczymy jako .

Rzucone kulki i zderzyły się w chwili w punkcie .

Współrzędne punktów i wyrażone w metrach, w kartezjańskim układzie współrzędnych, są następujące:

Opisaną sytuację ilustruje rysunek. Przyjmij, że dane w zadaniu są dokładne.Rysunek pomocniczy do zadania 1.2
Oblicz – wartość prędkości początkowej kulki w punkcie . Zapisz obliczenia.

🤔 3/5 Średniak
📊 40%
2 pkt
Mechanika bryły sztywnej

Informacja do zadania:

Dany jest jednorodny pełny walec W1 oraz wydrążony częściowo (i osiowosymetrycznie) jednorodny walec W2. Walec W1 położono na równi pochyłej i puszczono swobodnie. Następnie na tej samej wysokości na tej równi położono walec W2 i także puszczono swobodnie (zobacz rysunek poniżej). Prędkości początkowe obu walców były równe zero. Walce W1 oraz W2 staczały się z równi bez poślizgu. Kąt nachylenia równi do poziomego podłoża wynosi .

Przyjmij następujące dane:
• promienie walców są sobie równe:
• masy walców są sobie równe: (walce wykonano z różnych materiałów)
• momenty bezwładności walców W1 i W2 względem osi każdego z nich wyrażają się – odpowiednio – wzorami:gdzie i są pewnymi współczynnikami oraz .Rysunek walców na równi

Uwzględnij następujące założenia i warunki:
• siły tarcia statycznego pomiędzy każdym z walców a powierzchnią równi nie osiągnęły wartości maksymalnych
• pomijamy inne (tzn. oprócz tarcia statycznego) opory ruchu
• ruch walców rozpatrujemy w inercjalnym układzie odniesienia związanym z ziemią, w jednorodnym, ziemskim polu grawitacyjnym.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. P F
2. U podnóża równi całkowite energie kinetyczne walców W1 i W2 są sobie równe. P F
3. U podnóża równi wartość prędkości ruchu postępowego walca W1 jest mniejsza od wartości prędkości ruchu postępowego walca W2. P F
😵 4/5 Trudne
📊 29%
4 pkt
Mechanika bryły sztywnej

Informacja do zadania:

Dany jest jednorodny pełny walec W1 oraz wydrążony częściowo (i osiowosymetrycznie) jednorodny walec W2. Walec W1 położono na równi pochyłej i puszczono swobodnie. Następnie na tej samej wysokości na tej równi położono walec W2 i także puszczono swobodnie (zobacz rysunek poniżej). Prędkości początkowe obu walców były równe zero. Walce W1 oraz W2 staczały się z równi bez poślizgu. Kąt nachylenia równi do poziomego podłoża wynosi .

Przyjmij następujące dane:
• promienie walców są sobie równe:
• masy walców są sobie równe: (walce wykonano z różnych materiałów)
• momenty bezwładności walców W1 i W2 względem osi każdego z nich wyrażają się – odpowiednio – wzorami:gdzie i są pewnymi współczynnikami oraz .Rysunek walców na równi

Uwzględnij następujące założenia i warunki:
• siły tarcia statycznego pomiędzy każdym z walców a powierzchnią równi nie osiągnęły wartości maksymalnych
• pomijamy inne (tzn. oprócz tarcia statycznego) opory ruchu
• ruch walców rozpatrujemy w inercjalnym układzie odniesienia związanym z ziemią, w jednorodnym, ziemskim polu grawitacyjnym.

Wyznacz – wartość przyśpieszenia liniowego walca W2 – w zależności tylko od wartości przyśpieszenia ziemskiego , od kąta oraz od współczynnika .

Zapisz odpowiednie równania i przekształcenia oraz podaj postać wzoru na .

😌 2/5 Nadal luz
📊 46%
1 pkt

Informacja do zadania:

Fale dźwiękowe o dużych częstotliwościach (np. ultradźwięki) mogą w ośrodkach rozchodzić się w postaci wąskich wiązek. Gdy wiązka fali ultradźwiękowej pada na granicę dwóch ośrodków, to – w zależności m.in. od kąta padania na tę granicę – może częściowo wniknąć do drugiego ośrodka i częściowo się odbić od granicy albo może całkowicie się odbić od granicy ośrodków.W zadaniu przyjmij, że:

  • wartość prędkości dźwięku w powietrzu jest równa
  • wartość prędkości dźwięku w wodzie jest równa .

Zwróć uwagę na to, że wartość prędkości dźwięku w wodzie jest większa od wartości prędkości dźwięku w powietrzu.

Rozważamy falę dźwiękową, która biegnie w powietrzu i przechodzi do wody.

Dokończ zdanie. Zaznacz odpowiedź A, B albo C i jej uzasadnienie 1., 2. albo 3.

Długość tej fali dźwiękowej po przejściu z powietrza do wody

A. się zwiększyła, ponieważ częstotliwość tej fali po przejściu z powietrza do wody 1. się zwiększyła.
B. się zmniejszyła, 2. się zmniejszyła.
C. się nie zmieniła, 3. się nie zmieniła.
🤔 3/5 Średniak
📊 43%
3 pkt

Informacja do zadania:

Fale dźwiękowe o dużych częstotliwościach (np. ultradźwięki) mogą w ośrodkach rozchodzić się w postaci wąskich wiązek. Gdy wiązka fali ultradźwiękowej pada na granicę dwóch ośrodków, to – w zależności m.in. od kąta padania na tę granicę – może częściowo wniknąć do drugiego ośrodka i częściowo się odbić od granicy albo może całkowicie się odbić od granicy ośrodków.W zadaniu przyjmij, że:

  • wartość prędkości dźwięku w powietrzu jest równa
  • wartość prędkości dźwięku w wodzie jest równa .

Zwróć uwagę na to, że wartość prędkości dźwięku w wodzie jest większa od wartości prędkości dźwięku w powietrzu.

Rozważamy wiązkę ultradźwięków, która biegnie w powietrzu i pada na taflę wody pod kątem . Tylko jeden z rysunków A–C prawidłowo przedstawia dalszy bieg tej wiązki ultradźwięków od granicy powietrze – woda. Kreską przerywaną oznaczono linie pomocnicze.

  1. Rysunek A
  2. Rysunek B
  3. Rysunek C

Ustal dalszy bieg wiązki ultradźwięków od granicy powietrze – woda.

Wykorzystaj odpowiednie prawa / zależności fizyczne i wykonaj niezbędne obliczenia, które doprowadzą do tego ustalenia.

Następnie zaznacz rysunek (spośród A–C), na którym prawidłowo przedstawiono dalszy bieg wiązki ultradźwięków od granicy powietrze – woda.

🤔 3/5 Średniak
📊 48%
2 pkt

Informacja do zadania:

Mały głośnik G1 jest źródłem kulistej fali dźwiękowej w powietrzu. Przyjmij, że energia tej fali dźwiękowej rozchodzi się tak samo we wszystkich kierunkach od głośnika G1.

W zadaniach 4.1.–4.2. pomijamy efekty związane z odbiciem fali dźwiękowej od przeszkód w otoczeniu oraz z pochłanianiem tej fali w ośrodku.

Energia kulistej fali dźwiękowej, którą emituje głośnik G1 w ciągu każdej sekundy, jest równa . Punkt znajduje się w odległości od głośnika G1.

Oblicz – natężenie dźwięku w punkcie . Zapisz obliczenia.

Wskazówka: Pole powierzchni kuli o promieniu jest równe .

🤔 3/5 Średniak
📊 40%
3 pkt

Informacja do zadania:

Mały głośnik G1 jest źródłem kulistej fali dźwiękowej w powietrzu. Przyjmij, że energia tej fali dźwiękowej rozchodzi się tak samo we wszystkich kierunkach od głośnika G1.

W zadaniach 4.1.–4.2. pomijamy efekty związane z odbiciem fali dźwiękowej od przeszkód w otoczeniu oraz z pochłanianiem tej fali w ośrodku.

Zadanie 4.2. (0–3) W pewnej odległości od głośnika G1 ustawiono taki sam głośnik G2. Oba głośniki emitują – z tą samą mocą i zgodnie w fazie – fale dźwiękowe o częstotliwości .

Punkt znajduje się w odległości od głośnika G1 oraz w odległości od głośnika G2. Wartość prędkości dźwięku w powietrzu jest równa .

Ustal, czy w punkcie nastąpi wzmocnienie interferencyjne, czy – osłabienie interferencyjne. Wykorzystaj odpowiednie zależności fizyczne i warunki zadania oraz wykonaj niezbędne obliczenia, które doprowadzą do tego ustalenia. Następnie zapisz odpowiedź.

Załaduj więcej

Wyświetlono 20 z 1111 zadań

Pogotowie Matura Fizyka Twoja przepustka na studia techniczne
Polityka prywatności

© 2026 Pogotowie Matura Fizyka. Wszelkie prawa zastrzeżone.