Jednorodna belka podparta w punkcie w środku swojej długości – utrzymuje się ieruchomo w pozycji poziomej (zobacz rysunek 1.).
W pierwszym etapie doświadczenia, na przeciwległych końcach tej belki zawieszono (na cienkich, lekkich nitkach) dwa jednorodne klocki A i B. Klocki były wykonane z różnych materiałów i miały kształty sześcianów o krawędziach odpowiednio = 2 cm i = 4 cm. Po zawieszeniu klocków belka wciąż pozostawała w równowadze (zobacz rysunek 2.).
W drugim etapie doświadczenia obydwa sześciany zanurzono całkowicie w naczyniu z wodą o gęstości = 1000 kg/m³, a belkę zrównoważono dodatkowym ciężarkiem C, który położono na jednym z końców belki (zobacz rysunek 3.). Belka w ten sposób zrównoważona utrzymywała się nieruchomo w pozycji poziomej.
