Do produkcji włókien tradycyjnych żarówek wykorzystywano bardzo cienkie druty wolframowe. Gdy przez włókno wolframowe pewnej żarówki płynął prąd o niewielkim natężeniu, to włókno utrzymywało temperaturę = 300 K, a jego opór wynosił ≈ 65 . Po podłączeniu tej żarówki do sieci o napięciu 230 V pobierała ona moc (znamionową) 60 W. Wówczas włókno rozgrzewało się do wysokiej temperatury, a jego opór był wielokrotnie większy od .
Na poniższym wykresie linią ciągłą przedstawiono zależność od temperatury , gdzie oznacza opór włókna wolframowego o temperaturze . W zakresie temperatur od 300 K do 1000 K ta zależność ma w przybliżeniu charakter liniowy (wykres pokrywa się częściowo z linią prostą narysowaną przerywaną kreską) i można ją opisać wzorem:
– temperaturowy współczynnik oporu dla wolframu.
Zadanie 8.3 — Prąd elektryczny · Matura 2023, poziom Rozszerzony
📊 13%
2 pkt
Średnica drutu wolframowego, z którego wykonano włókno żarówki, jest równa . Opór właściwy wolframu w temperaturze jest równy .
Oblicz długość drutu wolframowego, z którego wykonano włókno tej żarówki. Zapisz obliczenia.
