Cienka jednorodna belka o masie została podparta w punkcie , pokrywającym się z punktem środka masy belki (tzn. początkowo ). W tej sytuacji belka pozostawała w równowadze, w pozycji poziomej.
Następnie na przeciwległych końcach tej belki zawieszono na cienkich nitkach dwa ciała o różnych masach i , takich, że . W tej sytuacji belka się przechyliła (zobacz rysunek poniżej).
W kolejnym kroku doświadczenia przesunięto podporę belki wraz z punktem podparcia belki w taki sposób, że belka została zrównoważona i utrzymywała się nieruchomo w pozycji poziomej. Odległość punktu podparcia belki od punktu środka masy belki – w sytuacji po zrównoważeniu belki – oznaczymy jako , czyli:
