Spoczywające jądro żelaza ulega rozpadowi promieniotwórczemu , w wyniku którego powstają: cząstka (elektron), jądro kobaltu , a także antyneutrino elektronowe . Antyneutrino ma zerowy ładunek elektryczny, a jego masę możemy pominąć.
W tym procesie jądro w stanie podstawowym może rozpadać się do niektórych stanów wzbudzonych jądra kobaltu. Rozważmy takie procesy, że jądro rozpadło się do jednego z pewnych dwóch stanów wzbudzonych jądra kobaltu: albo . Wartości energii spoczynkowej jądra kobaltu w tych stanach wzbudzonych X, Y wynoszą odpowiednio:
gdzie oznacza energię spoczynkową jądra w stanie podstawowym.
Następnie wzbudzone jądro kobaltu przechodzi do stanu podstawowego i emituje przy tym foton . Możliwe schematy całego procesu przedstawiono na diagramach 1.–2. poniżej.
Energia wydzielana w całym tym procesie, czyli suma energii kinetycznej cząstki oraz energii kinetycznej antyneutrina , oraz energii fotonu – w obu przypadkach – wynosi:
Pomijamy bardzo małą energię kinetyczną jądra kobaltu.
Uwaga! Kreski poziome na diagramach odpowiadają poszczególnym wartościom energii spoczynkowej jąder uczestniczących w całym procesie. Zachowano skalę – tzn. różnice między wartościami energii spoczynkowej jąder odpowiadają odległościom między kreskami. oznacza energię spoczynkową jądra żelaza w stanie podstawowym.
